Najkrótsza droga do serca miasta. W godzinę spokojnego marszu przejdziesz od kocich łbów Rynku przez farę i klasztor klarysek aż pod ołtarz, przy którym Kinga została świętą.
Zacznij pod lipami na Rynku, przy studni z 1848 r. Stąd tylko kilka kroków do fary św. Elżbiety, która tyle razy podnosiła się z popiołów, a w której wciąż grają organy z 1679 r. Dalej droga prowadzi na plac św. Kingi. Tam wita wędrowca rzeźbiona dębowa Brama Seklerska, dar węgierskich górali, a za nią wznoszą się mury klasztoru, w którym siostry modlą się od 1280 r.
Za klasztorem miasto cichnie. Ścieżka schodzi ku kapliczce nad źródełkiem św. Kingi. Podanie niesie, że woda trysnęła tu na słowo księżnej, i do dziś ludzie przychodzą z butelkami jak przed wiekami. Warto tu przystanąć choćby na chwilę.
Na koniec dochodzisz do Ołtarza Papieskiego, przy którym 16 czerwca 1999 r. Jan Paweł II kanonizował Kingę. Obok są „Opoka” i Ogrody św. Kingi. Cała trasa jest płaska i krótka, więc najwięcej czasu zajmą nie kroki, lecz przystanki.
Po drodze
- Rynek Prawie hektar kocich łbów pod starymi lipami
- Kościół św. Elżbiety Węgierskiej – fara Fara, która wiele razy podnosiła się z popiołów
- Brama Seklerska Dębowy dar węgierskich górali z 1999 r.
- Klasztor Sióstr Klarysek i kościół Świętej Trójcy Za murami, gdzie od 1280 r. modlą się klaryski
- Źródełko i kapliczka św. Kingi Woda, która podobno wytrysnęła na słowo Kingi
- Ołtarz Papieski, „Opoka” i Ogrody św. Kingi Tu 16 czerwca 1999 r. Kinga została świętą
Przebieg: OpenStreetMap, routing.openstreetmap.de (foot), wyznaczony 21.10.2026. Dane © współtwórcy OpenStreetMap (licencja ODbL), wysokości: Copernicus DEM (Open-Meteo). Przebieg i czasy są orientacyjne – kieruj się oznakowaniem w terenie.