To duchowe serce miasta. Tu żyła i zmarła św. Kinga, tu spoczywają jej relikwie, a siostry modlą się za tymi murami nieprzerwanie od ponad siedmiu wieków.
Było to 6 lipca 1280 r., gdy księżna Kinga oddała klaryskom Stary Sącz wraz z 28 wsiami. Siostry miały być panią tego miasta przez blisko pięć stuleci. Gotycki kościół z piaskowca konsekrował w 1332 r. biskup Jan Grot. Na przełomie XVI i XVII w. podwyższono mury i wybito w nich strzelnice, a Jan di Simoni przebudował klasztor w kamieniu.
Wnętrze świątyni zaskakuje przepychem baroku. Ambona „Drzewo Jessego” pochodzi z 1671 r., a marmurowe ołtarze wyszły z warsztatu Baltazara Fontany pod koniec XVII w. W kaplicy św. Kingi spoczywają relikwie fundatorki. Strzeże ich lipowa figura świętej z ok. 1470 r.
Siostry przetrwały kasatę józefińską, pożar z 1764 r. i dwie wojny światowe. W 1999 r. po raz pierwszy od ponad 700 lat opuściły klauzurę, by spotkać Jana Pawła II. Od 2018 r. zespół staromiejski wraz z klasztorem jest Pomnikiem Historii. Pamiętaj, że to klasztor żywy, a nie muzeum. Wchodzi się tu jak w gości, cicho i z szacunkiem.
Zdjęcia
-
Dziedziniec klasztoru klarysek fot. Scotch Mist · CC BY-SA 4.0 · Źródło -
Brama Seklerska przy klasztorze – dar z 1999 r. fot. John Samuel · CC BY-SA 4.0 · Źródło -
Mury obronne klasztoru klarysek z basztą fot. Wanda Cyculeńko · CC BY 3.0 · Źródło -
Cylindryczna baszta murów klasztornych fot. Andrzej Otrębski · CC BY-SA 4.0 · Źródło -
Klasztor klarysek i wieża fary nad doliną – pocztówka z 1910 r. fot. autor nieznany · Public domain · Źródło -
Baszta murów klasztornych, strona południowo-wschodnia, ok. 1900–1904 fot. autor nieznany · Public domain · Źródło -
Refektarz klasztoru klarysek w okresie międzywojennym fot. autor nieznany · Public domain · Źródło -
Podwórze klasztoru św. Kingi – pocztówka z początku XX w. fot. autor nieznany · Public domain · Źródło
To miejsce wtedy i dziś →
