Rzeźbiona dębowa brama wita każdego, kto idzie ku klasztorowi. Jest pamiątką kanonizacji i znakiem przyjaźni polsko-węgierskiej.
Kinga była węgierską królewną, córką Beli IV. Nic dziwnego, że gdy w 1999 r. Jan Paweł II ogłaszał ją świętą, z Węgier przybyli goście z darem. Węgierscy górale podarowali miastu bramę wykonaną tradycyjną techniką seklerską. Takie bramy od pokoleń stawia się w Siedmiogrodzie, w krainie Seklerów.
Brama jest dębowa, ma około 5 m wysokości i 3 m szerokości. Zdobią ją wizerunki św. Kingi i św. Jadwigi. Wedle seklerskiego obyczaju gościnności stoi zawsze otwarta. Wyryto na niej słowa: „Pokój wchodzącym, błogosławieństwo wychodzącym”.
To zabytek młody, ale pełen dawnego ducha. Stoi u wejścia na plac św. Kingi, a za nim wznoszą się mury klasztoru, podwyższone w latach 1598–1632 i wyposażone w strzelnice. Dawna twierdza modlitwy wita dziś gości otwartą bramą. Zatrzymaj się przed nim na chwilę, przyjrzyj snycerce i dopiero wtedy przejdź na plac św. Kingi, ku murom klasztoru.
fot. John Samuel · CC BY-SA 4.0 · Źródło
